Claudicatio intermittens

Ook genoemd: rokersbenen of etalagebenen

Met name bij de aandoening claudicatio intermittens, oftewel rokers- of etalagebenen, worden met chelatietherapie zeer goede resultaten bereikt. De ernst van de klachten is af te lezen aan het aantal meters dat de patiënt kan lopen voordat dit hem door de pijn onmogelijk wordt.

Het blijkt dat chelatie bij de ernstigste klachten, waarbij de patiënt nog maar enige tientallen meters zonder pijn kan lopen, de grootste therapeutische werking heeft: deze patiënten kunnen na behandeling vaak weer probleemloos honderden meters lopen, of de klachten verdwijnen volledig.
Conventionele behandelwijzen (afgezien van operaties) bieden bij de voortgeschreden vorm van etalagebenen juist geen verbetering meer.

Is het stadium van gangreen (weefselversterf) ingetreden, dan is de kans op genezing door middel van chelatie relatief klein. Er zijn echter wel degelijk genezingen waargenomen, waarbij een voorgenomen amputatie kon worden afgelast.